Reviews

Various reviews

FAT HARRY IS A MOTHERF***** ON GUITAR, HE CAN PLAY SOME WICKED SHIT !!

(multiple grammy award winner Joe Louis Walker)

 

Fat Harry and the Fuzzy Licks are one of Holland's most renowned blues units. Recognized for their soulful and sometimes even funky approach of the blues. No big surprise that some great USA players like Preston Shannon (who is regularly backed by the Fuzzy Licks on his European tours) and bass giant Henry Oden paid their dues on this swinging and rocking album.

(propermusic.com)

  review BTTR

(Back To The Roots Magazine)

En je mag dan een wereldtopper in de blues zijn maar als je geen band achter je hebt staan van gelijk niveau dan kun je spelen tot je een ons weegt maar dan haal je het niet. Daarom is het totaal niet verrassend en vreemd dat Joe Louis Walker met Fat Harry & The Fuzzy Licks op het podium staat. Zij hebben vaker met Preston Shannon en Sax Gordon op het podium gestaan maar ook met vele andere groten in de blues.Zij bijten de spits af met het lekkere bluesnummer: Walkin Blue. Een fantastische formatie met een uitgebreide blazerssectie erbij maar ook een perfectie Hammond en niet te vergeten Harold van Dorth aka Fat Harry op gitaar en zang. Een band waar de groten’  op kunnen bouwen en terugvallen. (bluesbreeker.nl)

The band is as smooth, synchronized and well tuned as a Cadillac Engine, hitting on all cylinders ! Fat Harry is one of few guitar players I've come across that can transition R&B, Blues, Funk and Soul with great proficiency !

(Henry Oden,bassplayer with the greatest)

 

Dat er bij onze noorderburen een paar heerlijke bluesgroepen zitten, dat weten we al langer. Fat Harry & The Fuzzy Licks maken daar zeker deel van uit. De naam Fat Harry is misschien wat verwarrend, want de man is helemaal niet dik. Zijn gitaarspel is wel des te vetter. Zijn slide is fameus om naar te luisteren bvb in Slippin' & Slidin' . Muzikaal krijgt hij steun van bassist Henry Oden en dat liefst op acht nummers. Preston The King Of Bealestreet Shannon doet dan weer zijn opwachting op de twee nummers die een eerbetoon zijn aan ene Albert King. Iedereen zal zijn gading vinden op deze cd. Swing, low down and dirty shuffles, maar ook echte slowblues en nog wat andere invloeden als soul en gospel krijgen we te horen. Hoe meer je luistert, hoe meer je van de sound van deze heren gaat houden. Genoeg variatie om iets meer dan een uur te genieten van echte hedendaagse blues met een vleugje retro. (bealestreet.be)

 

Harold van Dorth een van Nederlands beste vertolkers van onder meer de Chicagoblues. Niet zomaar een loze kreet want hij heeft met de groten in de blues op het podium gestaan. Zo heb ik hem vaak met zijn band gezien als begeleiding van Preston Shannon; Sax Gordon; Henri Oden om er maar eens een paar te noemen. Maar ook met zijn eigen band: Fat Harry & The Fuzzy Licks heb ik hem aan het werk gezien. En steeds heb ik me maar afgevraagd wanneer komt hij nu met een nieuwe release. Daarvoor heb ik moeten wachten tot afgelopen december.
Het lange wachten is de moeite waard geweest. Voor me ligt Hard Lovin Man zijn nieuwe release waarop eerder genoemde mannen ook een deel aan hebben. Hiermee is aan mijn wens en aan die van vele anderen voldaan kun je wel stellen. En hoe met veertien nummers verdeeld over eigen werk en covers waaronder enkele bijzondere pareltjes.
De stijl varieert van Chicago slideblues tot funk, soul en west-coast blues met als grote inspiratoren: Lucky Peterson en Joe Louis Walker. Gevarieerder zou haast niet kunnen. Dit maakt het album ook zo verrassend en instrumentaal bezien staat het album als een huis in een orkaan.

Harold van Dorth is zowel op gitaar als zang een groot muzikant. Vooral zijn stem klinkt lekker funky, soms glad, soms rauw, soms donker en dan weer lekker fris. Iets dat wel past bij een nummer als: Slippin and Sliddin waar alles bij elkaar tot een eenheid komt. Een uitstekend eigen nummer van de band.
Een van de beste bassisten in de blues is ongetwijfeld Henry Oden. Op niet minder dan negen nummers speelt hij mee, terwijl hij de zang op: Dont Know You That Well voor zijn rekening neemt. Dat doet hij niet onverdienstelijk maar alleen afgaande op de stem hoor ik toch liever Harold alhoewel Henry toch wel heel groovy klinkt. Zijn kracht ligt echter naar mijn gevoel aan het ontzettende strakke en getimede basspel.
Preston Shannon komen we tegen op twee nummers. Te beginnen bij misschien wel een van de mooiste nummers uit de blues (kwestie van smaak): As Tears Go Passing By aangedikt met een volvette blazerssectie en natuurlijk het gitaarspel van hem. Het tweede nummer waar we hem tegenkomen is op zijn eigen compositie en afsluitende nummer: Feel Like Breaking Up. Deze song wordt beschreven als een tribute aan wijlen Albert King wat wel te horen is.
Een fraai nummer is het door Henri Oden geschreven en door de band bewerkte nummer: Its All My Fault. Flitsend en indringend gitaarspel van Harold bezorgt het nummer de juiste intentie.
Dat doet de blazerssectie op het daaropvolgende uptempo nummer: Richmond California ondersteund uiteraard met de nodige toetsen en snaren. Een lekker swingend nummer met de nodige west-coast invloeden.

Hard Lovin Man vind ik een spannend album die prettig in het gehoor ligt. Met krachtige en intense songs weet Fat Harry & The Fuzzy Licks je te raken, keer op keer. (bluesmagazine.nl)

 

 

Joe Louis Walker,

Had er vantevoren een hoge verwachting van.....

Het begon allemaal met Fat Harry & the fuzzy licks, heerlijke band onder leiding van Harold van Dorth.

"Hard Lovin' man"

Heb deze mannen al vaker zien begeleiden, en van de betere die Nederland rijk is (naar mijn mening

na dit nummer kwam Joe op....

en wat die verwachtingen betreft.... die waren DIK, maar dan ook DIK overtroffen!!!

Optreden van de dag, en velen waren het met mij eens als ik zo de reacties mocht geloven :thumbs up !

(bluesforum.nl)

 

 

Als een band Fat Harry & The Fuzzy Licks heet, dan weet je bij voorbaat wel wat je voorgeschoteld krijgt. Hetzelfde geldt voor een titel als Hard Lovin Woman. Dat wordt vast een schijf met Blues(rock). En inderdaad, dat wordt het. De voorspelbaarheid is ook te halen uit de titels van een flink aantal tracks. Denk dan aan bijvoorbeeld Jealous Man, Silicon Woman en No One Wants To Be The First To Cry. Het meest verrassende is misschien nog wel dat het gaat om een band uit Rotterdam.Dat maakt het voor de band ook meteen een stuk makkelijker om niet bij één Blues-stijl te blijven, maar een groot deel van het spectrum van dit prachtige genre te bewandelen. Dit album gaat van Texas Blues tot Chicago Blues en weer terug. Naast een vette gitaarsound (met en zonder slide) hoor je dus ook blazers, je hoort een orgeltje, je hoort piano. Je hoort pure Blues en varianten met veel soul en/of funk. Een veelzijdigheid die voor de rekkelijken interessant is, de preciezen zullen er meer moeite mee hebben. Het maakt wel heel goed duidelijk hoe veel verschillen er binnen dit genre zijn.Op een aantal nummers krijgt de band bijval van Preston Shannon en van Henry Oden, zeker niet de minsten: Shannon is zanger/gitarist en wordt ook wel King of the Memphis Blues genoemd. Bassist Oden heeft in zijn lange muzikale leven gespeeld met een heel leger aan bluesgiganten, van Freddie King tot Joe Louis Walker, van Jimmy Reed tot Mike Bloomfield.Al die invloeden zijn op dit album ook goed te horen. Net als die van Albert King, aan wie een nummer is opgedragen (Feel Like Breaking Up Somebodys Home). Het album kent nog een ander nummer dat King groot heeft gemaakt: As The Year Go Passing By. Verder gaat het om 3 nummers van Oden, de rest is eigen werk.Ondanks de mate van voorspelbaarheid krijgt Hard Lovin Man toch 3,5 sterren. Waarom? Omdat voorspelbaar niets zegt over de kwaliteit of over hoe lekker iets klinkt. En Hard Lovin Man zit nou eenmaal erg goed in elkaar én klinkt lekker. Mensen die houden van vette bluesgitaren, van gierende slides, van funky blazers, van soulvolle orgeltjes en vooral van verschillende combinaties hiervan, die zullen met plezier naar dit album luisteren. Hoewel deze muziek live natuurlijk nóg vetter is! (writteninmusic.com)

 

Fat Harry & The Fuzzy Licks sind keineswegs Unbekannte bei RockTimes. 2008 trat die niederländische Formation bei den Schmölzer Blues Tagen auf und 2012 spielten sie mit Preston Shannon sowie Henry Oden auf dem Blues Alive. Mit beiden amerikanischen Künstlern gibt es auf "Hard Lovin' Man" ein Wiederhören. Fat Harry und seine Combo sind auch Leute der Show. So konnte man den Frontmann schon 2005 im damals noch voll auf Blues stehenden Goei Volluk in Cuijk (NL) bewundern, denn dort turnte er mit seinem Sechssaiter unter anderem auf der Theke. Stolz sein darf man wohl auch darauf, Joe Louis Walker begleiten zu dürfen.Manchmal ist es doch schön, in Erinnerungen zu schwelgen, aber nun soll es um "Hard Lovin' Man" gehen. Den deutlichen Schwerpunkt bilden Kompositionen aus der Feder des Protagonisten, der die meisten Tracks zusammen mit seinen Bandmitgliedern geschrieben hat. "As The Years Go Passing By" ist von D. Malone und den Reigen des Dutzends runden drei Henry Oden-Nummern ab.Das letztgenannte Lied steht unter einem besonderen Vorzeichen, denn im Bonustrack ist Preston Shannon, 'The King Of Beale Street' mit von der Partie und diese Nummer ist »as a tribute to the late great Albert King« zu sehen. Nicht nur hier wird prächtiger Slow Blues geboten. Preston Shannons Stimme ist so voller Soul, einfach zum Niederknien und auch der fließende Gitarrenton ist großartig. Sein Mitwirken ist ein Highlight der Platte. Auch bei diesem Stück sind The Fuzzy Horns in Aktion. Sie sorgen in dieser Ballade natürlich ebenfalls für die großformatigen Gefühle.Wurden soeben The Fuzzy Horns erwähnt, machen auf vorliegender Scheibe auch noch The Fuzzy Lickettes (Denise Londt, Aucilia Do Rosario) mit. Unglaublich, wie nur zwei Frauen ein solches Stimmenausmaß haben können. Die beiden Sängerinnen begegnen dem Hörer allerdings schon im Opener und Albumtitelgeber "Hard Lovin' Man". Aus dem musikalischen Verständnis der Combo heraus, geht es ordentlich rockig zur Sache. Mit einem höllischen Groove, einer Bläserabteilung in Stakkato-Auslage und richtig knackiger Orgel von Rene Schutte ist diese Nummer der perfekte Beginn für eine sich klasse entwickelnde Platte.Es wird viel geboten, es ist viel los in den knapp über sechsundfünfzig Minuten. Hassan Abudaldah und bereits erwähnter Henry Oden teilen sich die Basslinien. Fat Harry Dorth greift im zweiten Track "Slippin' And Slidin'" zum Bottleneck und steuert es gefühlvoll auch im Solo über die Saiten seines Arbeitsgerätes. So kommt der Blues richtig toll an den Mann, der sich in seinen vier Wänden über die Songs freuen kann.Das Album wurde im Rodisc Studio, Tiel (NL) eingespielt, unter anderem hatte Rob Orlemans beim Aufnehmen, Mixen sowie Produzieren die Finger an den Reglern. Der Sound reiht sich ohne Probleme in die hohe 12-Takter-Qualität ein. Mit dem Instrumental "Richmond, California" macht man einen sehr gelungenen Abstecher in den bluesigen Rock'n'Roll und gleich danach wird es heftig funkig. Bei "Shade Tree Mechanic" lodert das Feuer und die Gebläseabteilung The Fuzzy Horns facht es auch noch an.Fat Harry Dorth ist ein beeindruckender Gitarrist, der auch mit seiner Stimme durchaus für Stimmung sorgen kann. Seine Fingerfertigkeit ist allerdings um einige Längen besser. "Vapotramp" mag man, weil die Formationen damit eine locker-leichte Jazz-angehauchte Nummer in der Tracklist untergebracht hat. Als toller Schlusspunkt wird abermals Preston Shannon präsentiert."Hard Lovin' Man" ist ein rundum gelungenes Album geworden, das durch die vielen Spielarten des Genres mit einer klasse agierenden Bläserabteilung, einem überzeugenden Frontmann, tollen The Fuzzy Lickettes, die durchaus auch öfter hätten mitsingen können und zwei super Gästen für Dauerrotation im Player sorgt.(Rocktimes.de)

De Amerikaanse gitarist/zanger Joe Louis Walker wordt tijdens het optreden in Ridderkerk bijgestaan door Fat Harry & The Fuzzy Licks. Deze band behoort, tenminste in Nederland, tot de toppers in de blues. Geen wonder ook dat hij met onder meer Sax Gordon en Preston Shannon toert.
De band geeft met het openingsnummer To Drunk gelijk de strekking aan van het optreden van deze Amerikaanse artiest. Een funky en soulvoloptreden met het lijkt wel James Brown invloeden. Met Born in Chicago mij bekend van Tom Petty laten de herkenbare blues sound naar voren komen,  Joe Louis Walker laat, bijgestaan door deze fantastische  begeleidingsband, tijdens Aint That Cold zien dat ook hij een nummer  klein kan maken en dan virtuoos stevig doorzetten. Dit is absoluut voor herhaling vatbaar, al is het al maar om de gitarist Harold van Dorth nogmaals te horen spelen. (bluesbreeker.nl)

 

Hierna wederom een Nederlandse band het podium, namelijk Fat Harry & the Fuzzy Licks, die van start gaan met Hard LovinMan, de titelsong van hun laatste cd. Vervolgens gaan ze verder met Cool Papa Sadlers 747, een nummer wat al op het live repertoire van de groep staat, maar hier gezongen wordt door de frontman van de band voor de avond, Grammy winnaar Joe Louis Walker. De aanwezigheid van de vaderlandse top te spijt, vanaf het moment dat deze man zijn stemgeluid laat horen en aan de snaren begint te trekken voel je direct dat dit buitencategorie is. Het rockende To Drunk To Drive Drunkis het eerste nummer dat hij van zijn laatste cd Hellfire laat horen. I Wont Do Thatis een slow blues, zoals slow blues gespeeld hoort te worden, zo intens gezongen blues en met lange en sterk opgebouwde solo. Ook oudjes als Slow Down GTOen Born In Chicagopasseren de revue. Overigens grote complimenten voor de Nederlandse begeleiders. Naarmate het optreden vordert komen ze volledig in hun rol en gaan Joe Louis en Harold van Dorth de nodige gitaarduels aan, waarbij de vonken zo af en toe van de snaren springen. Grote klasse heren. (bluesmagazine.nl)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nothing But The Blues

Bluesbreeker did a good review on one of out gigs with Preston Shannon and Sax Gordon: http://www.bluesbreeker.nl/

 

CD Reviews Hard Lovin' Man

Bluesmagazine did a good review on our CD: http://www.bluesmagazine.nl/

 
Gigs
Thu Apr 27, 2017 @15:00 - 06:00PM
Delft Blue Music Session, Steck
Sat Apr 29, 2017
Nispen Blues
Sun May 21, 2017 @15:00 - 06:00PM
Delft Blue Music Session, Steck
Fri Jun 02, 2017
Nunspeet, cafe de Stoof
Sat Jun 24, 2017
Abbeblues
Fri Sep 08, 2017
Tour Kat Riggins
Sat Sep 30, 2017
Tripscompagnie